October 12, 2019

Медаль Стагоддзя

арыгінальны пост у Фэйсбуку -
https://www.facebook.com/iryna.varabei/posts/1885201891591689

Такая хваля пачуццяў... Гонар і здзіўленне ... адказнасць і натхненне... Усё яшчэ ня маю словаў выказаць... Я памаўчу.
Проста "Служу Беларусі".
Віншую ўсіх узнагароджаных!

"УЗНАГАРОДЖАНЬНЕ МЭДАЛЯМІ ДА 100-ГОДЗЬДЗЯ БНР
У рамках сьвяткаваньня Дня Волі ў гэтыя выходныя ў розных краінах было ўручана некалькі Мэдалёў да стагодзьдзя БНР.
ТАРОНТА
На ўрачыстасьці ў Таронта мэдаль з рук Старшыні Рады БНР Івонкі Сурвіллы атрымалі дзеячы беларускае дыяспары ў гэтай краіне Ірына Варабей, Зінаіда Гімпелевіч, Віялета Кавалёва, Ірына Тоўсьцік, пісьменьніца Вольга Іпатава, паэт Сяргей Панізьнік.
Ірына Варабей - міжнародна вядомая дызайнэр і мастак, папулярызатар беларускага народнага мастацтва ў Канадзе і ў сьвеце, заснавальнік і кіраўнік дызайнерскае кампаніі Spirit of Belarus..."

Медаль уручаны "У знак прызнання заслугаў у папулярызацыі Беларусі праз мастацтва".

Імпрэза ўзнагароджання адбылася 24 сакавіка 2019 г. у Беларускім грамадзкім цэнтры ў Таронта. 


Увесь фота-альбом з імпрэзы: www.facebook.com/radabnr/posts/10155720849091157
-----------------------
Enlglish text is here - www.facebook.com/SoB.designs/posts/1700945603342285







September 20, 2018

Намітка. Усе зоркі ў нашых руках

Намітка
Усе зоркі ў нашых руках

Што вы адчуваеце, калі надзяваеце нацыянальны строй? 
Я, напрыклад, у сваёй вышыванцы і андараку ўжо не магу стаяць, што тая целяпуха апоўзлая, паўсядзённая. Не, я ўжо падцягваю спіну, плечы... аблямоўка вымагае. А тым больш, у намітцы? Го, гэта ж ужо – карона на галаве! Усё, - якая там царэўна, не.. Каралева!
Мае сябры, з заходнім металітэтам, маняцца ўбачыць тут анёла (от, любяць яны іх). Не-не-не, кажу я ім. Яны тут ні пры чым. Калі я стварала гэты вобраз, я думала аб птушцы. Я думала, а што птушка робіць паперш, як узляцець? – А яна робіцца - гордай!

Пра зоркі, што ў нашых руках :). Ну, дык вось яны – сыплюцца з неба, леаніды, .. кладуцца на нашыя рушнікі, наміткі, кашулі...
Вось першая злева, гэта – зорка Алатыр. Жменя пачаткаў і канцоў коласвету. Сусвет.
Наступная зорка – гэта Сонца. За ім – Ярыла, сын Сонца. І апошняя зорка – зорка нашых Дзядоў. Якія верылі, што вядуць род ад Ярылы...

Гэта ўсё, што я хацела сказаць сваёй работай.

Вельмі даўно хацела яе зрабіць, але гэта доўгая гісторыя з абяцанкамі маёй сяброўцы па іголцы Марыі Голек (Maria Golek) зрабіць беларускую мадону да ейнай калекцыі інтэрнацыянальных мадон... :) Але... цякучка... рукі не даходзілі... дый мадона ўсё яшчэ наперадзе…)

Чаму ўрэшце рэшт узялася? Гэтай работай - і спадзяюся яшчэ новымі - я пачынаю сёлета святкаваць 10-гадовы юбілей сваёй студыі “Spirit of Belarus. 

Была спяшалася зрабіць яе да Сустрэчы беларусаў Паўночнай Амерыкі. ..зрабіла, так...
Вось цяпер – усё.

*Матэрыялы – лён. Ніткі - у асноўным шоўк. Плюс віскоза, бамбук, металік/люрыкс, каралікі.
Усе адцені белага :)
**Тэхніка - чорным-па-белым (blackwork), нітаграфіка (needlepoint, canvaswork).

Шкада, фатаграфія ніколі не перадае шыку і бляску вышыванага металіку і шоўку.


**** Па-ангельску - на веб-сайце, у Facebook

Схема рыхтуецца


ANPT. Summer 2018. Абярэг "Грамнічная свечка"

A Needle Pulling Thread, Issue #47 (Summer 2018)
-публікацыя ў часопісе-

Hramnicy Candle Talisman - Абярэг "Грамнічная свечка"
Гэты выпуск часопіса быў прысвечаны мандалам, талісманам і ўсякага роду медытатыўным рэчам. Натуральна, без беларускага абярэга ня мог жа ён абысціся! ✌️ 

Мой дызайн прысьвечаны Грамніцам,  якія да гэтай пары сьвяткуюцца ў Беларусі.
Грамніцы – сьвята, нейкім чынам падобнае да таго, што ў заходняй Эўропе называецца Кэндэлмас або Імболк.
Адным з вобразаў, якому аддаецца ўвага і шанаваньне ў гэты дзень, зьяўляецца сьвятая Грамнічная сьвечка. Ейны традыцыйны сымбаль знаходзіцца ў цэнтры майго дызайна.



Людзі запальваюць свае асьвечаныя Грамнічныя сьвечкі падчас царкоўнай службы і нясуць іх дахаты, намагаючыся пры гэтым, каб Сьвечка ня згасла; такім чынам яна прынясе дабраславеньне ў дом.
У сьветапоглядзе беларусаў Грамнічная сьвечка сымбалізуе дваістую прыроду чалавека. Сама сьвечка, зробленая з воску, падораным прыродай , прэзентуе чалавечае цела. А кнот, які вырабляецца чалавечымі рукамі з ільну прэзентуе чалавечую душу.
Мы, людзі, атрымліваем нашыя целы ад Бога (або ад Маці-Прыроды) такім жа чынам, як мы бярэм воск у пчол. А душу – вырошчваем напрацягу жыцьця тым жа шляхам, як росьцім лён, апрацоўваем яго, тчэм і скручваем кнот – усё сваімі рукамі, сваёй працай. 
Грамнічная сьвечка нагадвае вялікія магчымасці і ўтоеную энергію жыцця ў чалавеку. Як агонь, энергія душы можа быць разбуральнай. Але яна таксама можа сагрэць, загаіць, асьвятліць і павесьці.
Утаймаваны агонь душы можна назваць воляй. Людзі з абуджанай воляй здольныя падтрымліваць і адраджаць культуру і жыццёвы шлях.

Грамнічную сьвечку, дабраслаўленую і прынесеную дахаты ў падчас Грамніц,  можна запаліць у любы дзень года, памаліцца перед ёй і папрасіць спаўненьня вашых добрых жаданьняў. 
Або можна яе вышыць. Таму што, паводле вераванняў беларусаў, вышываньне ёсьць магічнай дзеяй, якая зьвязвае нас з духовым сьветам.
                       

Набыць схему ў краме Etsy  (хутка будзе..)

 Іншыя публікацыі ў ANPT                               


                                             

ANPT. Spring 2018. Каханне ды згода

A Needle Pulling Thread, Issue #46 (Spring 2018)
-публікацыя ў часопісе-

Love & Cherish - Каханне ды згода


Шмат гадоў таму, яшчэ ў першыя мае гады ў Канадзе, я зрабіла падарунак для сваёй настаўніцы з ангельскіх курсаў на ейнае вяселле. Гэта была вышыванка, у якой я ўжыла традыцыйныя беларускія ўзоры кахання – "галубы кахання" – вельмі папулярны, улюбёныя наш сымбаль.
Я вырашыла вышыць іх зноў для гэтага адмысловага выпуску часопіса "Птушкі кахання". Каб пакінуць месца для вашай творчасці, я прапаную на выбар адзін і той жа дызайн у двух каляровых палітрах: у традыцыйнай беларускай і альтэнатыўную ў пастэльных танах. Гэта даволі зручны ўзор, дзе вы лёгка можаце змяніць нават гэтыя прапанаваныя колеры паводле вашага творчага разумення.
Акрамя "галубоў кахання" ўвесь дызайн напоўнены сымбалямі, дзе кожны ўзор мае сваё значэнне:
"Папараць-кветка" – магічная кветка, якая цьвіце толькі раз у ноч летняга сонцазвароту. У нас вераць, што яна можа спаўняць мары тых, хто яе знайдзе ў лясных гушчарах.
"Ваза" – сымболь жаночага лёсу.
"Міласэрнасць і спагада", што знаходзяцца пад лапкамі галубоў, сымбалізуюць надзейны падмурак для моцнага шлюбу. 

"Зорка дзіцяці", іх дзьве на самым версе, мяркуюцца як найвышэйшая мэта шлюбу.
Чорны фон азначае магічную ноч летняга сонцазвароту. У беларускай міфалогіі яна ўважаецца за Ноч шлюбу Сонца і Зямлі.
Унізе знаходзіцца традыцыйны абярэжны ўзор.
У альтэрнатыўнам дызайне выкарыстаны сучасны беларускі фонт, заснаваны на традыцыйных беларускіх узорах. Надпіс, зроблены гэтым фонта чытаецца як "love @ cherish" (каханне ды згода)
У дадатак, я прапаную асобна і надпіс лацінкай, так што ў вас ёсць выбар. 



                                                                                                                                                                                    
І яшчэ.
Мы зноў апынуліся на вокладцы ✌️  
                                                                                   






September 15, 2018

ANPT. Summer 2014. Сурвэта "Травень"

A Needle Pulling Thread, Summer 2015
-публікацыя ў часопісе-

Traven Centerpiece - Сурвэта "Травень"


Я назвала свой дызайн “Травень”, бо натхнілі мяне на яго колеры свежай вясенняй травы, што выглядаюць такімі сакавітымі ў першыя месяцы лета.
Словам “Травень” у беларускай мове называюць месяц май, і яно перакладаецца як ““grass” або “the month of grass”.
Гэтым дызайнам я спрабую выкарыстаць унікальную Беларускую нізанку для чатырохбаковых рэчаў, як абрусы, сурвэткі.
Акрамя таго, старажытная нізанка была вельмі папулярнай у Беларусі для вышываньня сакральных рэчаў, як рушнік, якія адыгрывалі важную ролю ў старых абрадах і рытуалах. Ёсьць два правілы ў вышываньні сакральных рэчаў – там не павінна быць вузлоў, бо вузлы лічацца перашкодай для добрай энэргіі, па-другое, рэчы павінны быць двухбаковымі: мець сэнсоўны узор з абаіх бакоў вышыванай рэчы.









ANPT. Spring 2014. Дзіцячы абярэг

A Needle Pulling Thread, Spring 2014
-публікацыя ў часопісе-

Talisman For Baby - Дзіцячы абярэг



Вышываныя абярэгі былі вельмі папулярнымі ў старой славянскай культуры.
Абярэг (талісман) – гэта нейкі прадмет, які мае магічную сілу і аберагае ягонага ўладальніка. Магічнай сілай яго зараджае ягоны стваральнік, і вышываньне ўважаецца самай моцнай для гэтага дзеяй.
Для талісманаў найбольш ужываліся салярныя знакі. У Беларусі яны гэтак жа выкарыстоўваліся на вышываных рушніках, адзеньні, хатніх палотнах. Усе нашыя вышываныя кашулі, наміткі, паясы і г.д., насамрэч, зьяўляюцца абярэгамі.
Для свайго дзіцячага абярэга я выбрала тыя сымбалі, што звычайна вышываліся для дзяцей.
Першы – салярны знак Радзінец. Гэта – ахоўнік роду, звычайна ягоную выяву робяць на люльцы, потым на дзіцячым ложку.
Другі – гэта Лель і Леля, дзяўчынка і хлопчык, боская пара, вельмі папулярныя ў беларускім фальклёры, яны – дзіцячыя даглядальнікі і абаронцы.
Трэці – стылізаваны лісток дуба, бо дуб – гэта сымбаль моцы і здароў’я.

Існуюць некалькі правілаў для працэсу стварэньня абярэгаў.
У вышыванцы не павінна быць вузлоў (ні на правым, ні на левым баку); ніткі і канцы нітак не павінны нідзе ні перакрыжоўвацца, ні быць схаванымі... – усё гэта мяркуецца як перашкода для добрай энэргіі. У вузелках хаваецца энэргія нядобрая. І трэцяе – рэч мусіць выглядаць сэнсоўна і прыгожа з абодвух бакоў. І з гэтае прычыны ўнікальная беларуская нізанка зьяўляецца ідэальнай тэхнікай вышываньня такіх сакральных рэчаў, як абярэгі.

         





ANPT. Summer 2013. Кругі-на-вадзе

A Needle Pulling Thread, Summer 2013
-публікацыя ў часопісе-

Ripples-On-Water - Кругі-на-вадзе




Вывучэньне паходжаньня беларускіх традыцыйных геаметрычных узораў заводзіць нас у самую старажытную гісторыю, якая злучае нас, вышывальніц, з нашымі далёкімі продкамі, даючы магчымасьць зазірнуць краем вока ў той час і месца, пра якія мы нічога ня ведаем, але з якімі так зьвязаныя.

Ніколі не стамлюся дзівавацца з гэтых велікапышных узораў на нашых беларускіх посьцілках.
І ніколі не стамлюся зьдзіўляцца і задавацца пытаньнем, як гэтыя геаметрычныя ўзоры з “аптычным эфектам” складаліся ад самага пачатку.

Беручы пад увагу складанасьць і мудрагелістасьць гэтых узораў і тымчасам іхную сівую старажытнасьць, я намагаюся ўявіць сабе, якім чынам іх распрацоўвалі ў тыя незапамятныя часы – я бачу сваю далёкую бабцю, якая працуе з ... алоўкам ... на аркушы раскрэсленай паперы..? Ці адразу на прымітыўным ткацкім станку..?
І вось такім чынам мае далёкія продкі былі здольныя ўвасобіць свае ўяўленьні аб гарманічнай структуры Сусьвету, ствараючы такія складаныя, дасканалыя мандалы, каб вока цешыць і душу супакойваць? 


Але... Я чуюся цалкам зьбянтэжанай і разгубленай, седзячы гадзіны й гадзіны, усяго толькі перарысоўваючы гэтыя ўзоры ў камп’ютарную праграму. І з гэтага факту, мне лягчэй паверыць, што яны распрацоўваліся некалі, як цяпер - з выкарыстаньнем высокіх тэхналогіяў нейкай далёкай іншай цывілізацыі.
Як бы там ні было, я вельмі ўдзячная ўпартасьці маіх продкаў, што так зацята захоўвалі нам праз вякі бясцэнныя куфары тых загадкавых і неспасьціжных узораў.
Магчыма, іхную ўпартасьць можна патлумачыць тым, што яны бачылі ў гэтых узорах рысунак вады. Вада ж мае значны сакральны сэнс у беларускай культуры. І не толькі таму, што яна можа быць чароўнай "жывой вадой" (ці "мёртвай вадой”). Беларусы зьвязваюць вобраз крыніцы з сваёй радзімай, бо гэта зямля незлічоных крыніц, што б’юць там “на кожным кроку”.

“Кругі на вадзе” – адзін са шматлікай серыі маіх дызайнаў, створаных на тэму гэаметрычных “аптычных” узораў з традыцыйных беларускіх посьцілак.